سلام به همه عزیزان
آرزو میکنم طاعات وعباداتتون مورد قبول درگاه احدیت واقع بشه .از همه شما عزیزان التماس دعا دارم.
احساس جالبی دارم 
مثل هر سال نیست 
حس مبهمی دارم
بازم یه سال دیگه گذشت .پاییزو زمستونو بهاری دیگه گذشت و بازم تابستون و اول شهریور اومد.
راستی روز پزشک هم امروزه(همه بهم میگن باید دکتر میشدم
)
بازم همون داستان قدیمی !!!!!!! این یه ساله چطور گذشت؟ آیا با زندگی ساختم یا خودم فصل جدیدی از
زندگی رو ساختم؟؟؟؟؟؟(زندگیو ساختن بهتره یا با زندگی ساختن)
همیشه جواب به این سوال برام سخت بوده...
(چرا ما آدما دوس داریم همیشه بچه بمونیم..... چرا یادآوری اینکه داریم یه سال بزرگتر میشیم و اینکه توقعاتمون
از خودمون بالا میره برامون سخته؟... چرا رویارویی با واقعیت برامون اینقدر سخته....واقعا چرا؟...
شاید بخاطر اینه که ما انسانها راحت طلبیم....شاید میترسیم نتونیم برسیم به اون چیزهایی که تو بچگی بهش فکر میکردیم ....) 
در گذر از همه اینا آرزو دارم از الان تا تولد بعدیم خدا در کنارم باشه و بتونم به خدا نزدیکتر بشم .
آری زندگی زیباست .... زشتی هایش تعبیر ماست....نازیبایی هر چه هست.... آن همه تقصیر ماست.
ای کاش همه بتونیم مهربون باشیم..همچون اون پسر بچه ای که خورشیدو سیاه میکشید تا آفتاب پدر
کارگرشو نسوزونه .
امیدوارم هیشکی از دستم ناراحت نباشه (اگه کسی هم ناراحته بگه تا رسما عذر خواهی کنم و نازشو بکشم.
) 
التماس دعا دارم. یادتون نره ها واسم دعا کنید.
تبلیغات 
با درد دوست شدی
بازم اونو میبینی
) نگاش میکنی اما چیزی جز مرگ حس نمیکنی
میبینی فقط غم مونده
واقعا چرا؟
( شاید اینی که میگن درسته:روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت هر كسی غصه ی اینكه چه میكرد نداشت) حالا که فکر میکنم میبینم اون موقع بچه بودم شاید اون درست میگفت من ساده بودم... حالا خودم سوال داشتم
هیشکی پا روی قلبه هیشکی نمیذاشت...هیشکی به هیشکی دروغ نمیگفت...
