دلتنگی

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! آدمها !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

محمد رضا علیزاده — 2011-12-29T04:20:08+01:00

آدمــها کنــارت هستند ؛ تا کـــی ؟! تا وقتـــی که به تو احتــیاج دارند !
از پیشــت میروند یک روز ...‍ کدام روز ؟! ... وقتی کســی جایت آمد !
دوستــت دارند ؛ تا چه موقع ؟ تا موقعی که کسی دیگر را برای دوســت داشـتن پیــدا کنـند! میگویــند عاشــقت هســتند ؛ برای همیشه ؟ نه ... !!!
... فقط تا وقتی که نوبت بــــــازی با تو تمام بشود !
... ... و این است بازی باهــم بودن ... !!!

تنها با این خاطره تلخ چه باید کرد؟

محمد رضا علیزاده — 2011-11-29T12:59:01+01:00

مرد

رسیدیم به غیرت

وقتی غیرتت رو واسه یه نفر زیر پا میذاری و بعد میفهمی دوست نداشته

میرسیم به سکوت

وقتی توی بارون راه میری

دیوونه وار فریاد میکشی

به یه گوشه زل میزنی

و بازم سکوت

حالا اون داره تو دلش میخنده

چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟

حالا که با درد آشنا شدی با درد دوست شدی بازم اونو میبینی

اما حالا همه چیز عوض شده حالا اون دیگه واسه خودش کسی شده خوشحاله اما اون هنوزم داره بهت میخنده تو() نگاش میکنی اما چیزی جز مرگ حس نمیکنی

دوست داری زودتر مرگت برسه

وقتی به خودت میای میبینی فقط غم مونده

غصه هم خواهد رفت انچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند

حال تنها با این خاطره تلخ چه باید کرد؟

تبریک عید فرخنده فطر

محمد رضا علیزاده — 2010-09-09T14:13:17+01:00

سلام به همه شما عزیزان

عید فطر روز بخشش و جشن عبادت فرا رسیده است

ماه عشق و عبادت ماه مهمانی خدا و ماه نزدیکی به آرزوها به پایان رسید و عید این ماه فرا رسید . امیدوارم طاعات و عباداتتون مورد قبول درگاه حق تعالی قرار گرفته باشه و به مقصود و هدفتون رسیده باشید.

این عید فرخنده رو به تمام شما عزیزان و تمام امت اسلامی تبریک عرض میکنم و بهترین شادی ها رو براتون آرزومندم.

دلهاتون همیشه بهاری روزگارتون خوش شاد و پیروز و موفق باشید.

آیینه رحمت

محمد رضا علیزاده — 2010-08-29T13:31:26+01:00

به نام خداوند رحمان و رحیم. ما این قرآن عظیم‌الشان را (كه رحمت واسع و حكمت جامع است)، در شب قدر نازل كردیم(1) و تو چه می‌دانی شب قدر چیست؟(2). شب قدر (در مقام و مرتبه)، از هزار ماه بهتر و بالاتر است(3). در این شب، فرشتگان و روح (یعنی جبرئیل)، به اذن خدا از هر جانب نازل می‌شوند(4). این شب، رحمت و سلامت و تهنیت است تا صبحگاه(5).

یا رب ز تو امروز عطا می طلبم *هشیاری و بخشش خطا می طلبم*مقبولی روزه و نماز و طاعات*از درگه لطفت به دعا می طلبم.

اما جواد(ع) درباره این شب عزیز میفرماید:

در هر سال شبی باشد که در آن شب تفصیل امور و مقدرات یک سال فرود آید.

قرآن در یکی از این شبها نازل شده است .در این شب ها درهای رحمت خدا به روی همه بندگانش بازه پس باید بهترین استفاده رو از این شبها داشته باشیم تا بتونیم به خدا نزدیکتر شیم.

گویند که او کریم و مهربان است وگنه میبخشد.گیریم که ببخشد با خجالت چه کنم؟؟؟؟؟

چه خوبه در این شب کمی با خودمون خلوت کنیم ببینیم چه کردیم واز خدا هر آنچه را که میخواهیم طلب کنیم .از خدا واسه کوتاهی هامون طلب آمرزش کنیم از خدا بخواهیم کاری کنه ازش فاصله نگیریم واسه ظهور آقامون دعا کنیم واسه شفای بیماران و ...

از همه شما عزیزان و بزرگواران التماس دعا دارم.

تولد

محمد رضا علیزاده — 2010-08-22T15:01:00+01:00

سلام به همه عزیزان

آرزو میکنم طاعات وعباداتتون مورد قبول درگاه احدیت واقع بشه .از همه شما عزیزان التماس دعا دارم.

احساس جالبی دارم مثل هر سال نیست

حس مبهمی دارم

بازم یه سال دیگه گذشت .پاییزو زمستونو بهاری دیگه گذشت و بازم تابستون و اول شهریور اومد.

راستی روز پزشک هم امروزه(همه بهم میگن باید دکتر میشدم)

بازم همون داستان قدیمی !!!!!!! این یه ساله چطور گذشت؟ آیا با زندگی ساختم یا خودم فصل جدیدی از

زندگی رو ساختم؟؟؟؟؟؟(زندگیو ساختن بهتره یا با زندگی ساختن)

همیشه جواب به این سوال برام سخت بوده...

(چرا ما آدما دوس داریم همیشه بچه بمونیم..... چرا یادآوری اینکه داریم یه سال بزرگتر میشیم و اینکه توقعاتمون

از خودمون بالا میره برامون سخته؟... چرا رویارویی با واقعیت برامون اینقدر سخته....واقعا چرا؟...

شاید بخاطر اینه که ما انسانها راحت طلبیم....شاید میترسیم نتونیم برسیم به اون چیزهایی که تو بچگی بهش فکر میکردیم ....)

در گذر از همه اینا آرزو دارم از الان تا تولد بعدیم خدا در کنارم باشه و بتونم به خدا نزدیکتر بشم .

آری زندگی زیباست .... زشتی هایش تعبیر ماست....نازیبایی هر چه هست.... آن همه تقصیر ماست.

ای کاش همه بتونیم مهربون باشیم..همچون اون پسر بچه ای که خورشیدو سیاه میکشید تا آفتاب پدر

کارگرشو نسوزونه .

امیدوارم هیشکی از دستم ناراحت نباشه (اگه کسی هم ناراحته بگه تا رسما عذر خواهی کنم و نازشو بکشم.

)

التماس دعا دارم. یادتون نره ها واسم دعا کنید.

جز درونم کسی یارم نشد...

محمد رضا علیزاده — 2010-07-28T17:11:51+01:00

خدایا من هیچ چیز در این دنیای فانی ندارم.

چشم ها و گوش هایم را بستم تا تو را نبینم و صدایت را نشنوم...

خداوندا من تو را نشناخته وندیدم و نمیدانم در درونم چه می گذرد...

ولی این را فهمیدم وحس کردم

که جز درونم کسی یارم نشد...

ای درون من آیا تو خدای منی؟

آری تو خدایم هستی که این چنین با من مانده ای.

پس ای خدای من

مرا ببخش برای آن حرفهایی که ندانسته و بی دلیل زدم.

مرا ببخش برای آن کارهایی که باید میکردم و نکردم.

مرا ببخش برای آن لحظه هایی که فراموشت کردم.

مرا ببخش برای فریادهای درونیم...

ای خدای من ... پشیمانم...

ای خدای من مرا باور کن و به قلبم امیدده.

سخنی با خدا

محمد رضا علیزاده — 2010-07-24T10:29:41+01:00

خدایا امروز روی سخنم با توست:
اون اولا یادم میاد نمیذاشتی تنها بمونم سختی واسم مفهومی نداشت با این که بعضی اوقات شرایط خیلی سخت میشد اما بازم اصلا حس سختی بهم دست نمیداد . یادم میاد یه روزایی حس میکردم خیلی با هم رفیقیم حس میکردم همه جا باهامی. بعضی وقتا با آدمایی برخورد میکردم که ازت گله داشتند ازخودم و توی قلب خودم سوال میپرسیدم چرا؟ واقعا چرا؟ میگفتم حتما اونا آدمای بدی هستندو... یادم میاد روزایی که واست نامه مینوشتم و ازت تشکر میکردم ... یادم میاد یکی یه روز بهم گفت ساده نباش بهش خندیدم بهش گفتم من ساده نیستم و... وای که چه دردی داره به اون موقع ها فکر کنی( شاید اینی که میگن درسته:روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت هر كسی غصه ی اینكه چه میكرد نداشت) حالا که فکر میکنم میبینم اون موقع بچه بودم شاید اون درست میگفت من ساده بودم... حالا خودم سوال داشتم خدایا اومدم سوالامو بپرسم ولی جواب ندادی آخه چرا؟ گفتم خدایا چرا داره اینطوری میشه؟ چرا مثل قدیما نیست؟ چرا حس خوبی ندارم؟ چرا ؟ چرا؟ چرا؟ ولی جوابی نیومد... گفتم شاید قسمته حکمته خوبیه.... ولی همه چی بدتر شد... گفتم فردا... فردا اومد گفتم فردا... دوباره و دوباره ودوباره...
دیگه نمیگم فردا چون نمیخوام فردا بیاد... چون نمیخوام نمیخوام فردا بیاد... خدایا هنوزم منتظرم... منتظرم سوالامو جواب بدی منتظرم دوباره مثل قدیما شه...
خدایا ای کاش صداقت و عشق رو به همه میدادی و تا ابد تو قلبشون نگه میداشتی اونوقت دیگه میدونستیم همه دارن راست میگن هیشکی پا روی قلبه هیشکی نمیذاشت...هیشکی به هیشکی دروغ نمیگفت...
خدایا امروزم گذشت امروزم دلتنگ بودم ای کاش فردایی نبود چون میدونم فرداهم دلتنگم...

یکی گلدونمو شکوند.

محمد رضا علیزاده — 2010-07-23T08:38:53+01:00

آسمونم ابریه ابرییه
دلم میخواد برم یه جایی که هیشکی نباشه اونقدر فریاد بزنم تا بمیرم
ولی هر جا میرم شلوغه

مشکلت چیه؟

سوال دارم

سوالتو بپرس

عشق من کجاست؟

یکی گلدونمو شکست

آخه قلبمو تو اون گلدون گذاشته بودم

حالا قلبم کف اتاقه

عشق در زندگیم تاروتباهه

نگاه من به عشق پر اشتباهه

پایان عشق پایان زندگیه؟

سهم عشق من کجاست؟

این زمین سرشار از عشقه؟

خوب عشق من کجاست؟

لطفا عشق منو بهم بدید.

!!!

من عشقمو میخوام

عشق داشتیم دیر اومدی تموم شد .

ممنون

من به تو خندیدم( فروغ در جواب حمید مصدق)

محمد رضا علیزاده — 2010-07-19T11:25:20+01:00

من به تو خندیدم
چون كه می دانستم
تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی
پدرم از پی تو تند دوید
و نمی دانستی باغبان باغچه همسایه

پدر پیر من است
من به تو خندیدم
تا كه با خنده خود پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم
بغض چشمان تو لیك لرزه انداخت به دستان منو
سیب دندان زده از دست من افتاد به خاك

چشمهایم خیسند .

محمد رضا علیزاده — 2010-07-17T16:28:50+01:00

پوچ وبیهوده ! بیهودگی چه واژه قشنگیه!

اینطور نیست؟ نمیدونم برو حوصله ندارم.
تو گفتی :
من عشق میخوام
چشمهایم خیسند هنوز:مهم نیست.
به فرداهائی می اندیشم که دگر سرد تر از اینم

و به مرگی که از چشمانم ببرد اشک زمان را

شاید این مرگ ناجی قلب پر رنج من است .

احساس بدی دارم نمیدونم صداقت به کجا رفت.
دلم میخواد صداقت رو از وجودم اخراج کنم !

چه زیبا سرود فروغ:

مرگ من روزی فرا خواهد رسید
در بهاری روشن از امواج نور
در زمستانی غبار آلود و دور
یا خزانی خالی از فریاد و شور
مرگ من روزی فرا خواهد رسید
روزی از این تلخ و شیرین روزها

باز هم تو کمکم کن.

محمد رضا علیزاده — 2010-07-15T15:41:05+01:00

نمیدانم چه کردم با خودم کاین چنین سرد و دلتنگم!

نمیدانم که قلبم را به که بسپارم! نمیدانم به چه دل بندم در این دنیا!

نمیدانم که او کیست و چه می خواهد از قلبم؟!

نمیدانم در این وادی چگونه باید زیست؟!

اما

می دانم که به او نیاز خواهم داشت!فراتر از جسمم!

می دانم در آسمان در هم زندگیم قلبم را فرا می گیرد!

می دانم بی او هیچ و پوچم.تنهای تنها...

حال ای خدای من...

نمیدانم این دلتنگی از کجاست( باز هم تو کمکم کن)!

فریاد که سوز دل بیان نتوان کرد

با کس سخن از داغ نهان نتوان کرد.

اینها که من از جفای هجران دیدم

یک شمه به صد سال بیان نتوان کرد.

بیا عشق ، من تو را خواهم برد

محمد رضا علیزاده — 2010-07-14T13:12:20+01:00

!!!کودک بودم!!!

زندگیم سرشار بود از:

اوج احساس

دوست داشتن

عشق

لبخند روی لب

!!!!حالا بزرگ شدم همه چیز فرق کرده!!!!!

مرداب زندگی با من چه کرد؟

فصل پاییز باید رفت باید رفت باید رفت باید رفت

نگاه خسته باید رفت باید رفت باید رفت باید رفت

قفس باید رفت باید رفت باید رفت

نیاز(شریعتی)

محمد رضا علیزاده — 2010-07-13T11:46:47+01:00

نیاز

وقتی که دیگر نبود ، من به بودنش نیازمند شدم.

وقتی که دیگر رفت ،من در انتظار آمدنش نشستم.

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد ،

من او را دوست داشتم. وقتی که او تمام کرد ،

من شروع کردم .وقتی او تمام شد ،من آغاز شدم .

و چه سخت است تنها متولد شدن ،مثل تنها زندگی کردن مثل تنها مردن ...

لیلی پروانه شمع خداست.

محمد رضا علیزاده — 2010-07-12T04:03:06+01:00

شمع بود، اما کوچک بود. نور هم داشت اما کم بود.
شمعی که کوچک بود و کم، برای سوختن پروانه بس بود.
مردم گفتند: شمع عشق است و پروانه عاشق.
و زمین پر از شمع و پروانه شد.
پروانه ها سوختند و شمع ها تمام شدند.
خدا گفت: شمعی باید دور، شمعی که نسوزد، شمعی که بماند.پروانه ای که به شمع نزدیک می سوزد، عاشق نیست.
شب بود، خدا شمع روشن کرد.
شمع خدا ماه بود. شمع خدا دور بود.
شمع خدا پروانه می خواست. لیلی، پروانه اش شد.
بال پروانه های کوچک زود می سوزد، زیرا شمع ها، زیادی نزدیکند.
بال لیلی هرگز نمی سوزد. لیلی پروانه شمع خداست.
شمع خدا ماه است. ماه روشن است؛ اما نمی سوزد.
لیلی تا ابد زیر خنکای شمع خدا می رقصد.

برترین های خیام

محمد رضا علیزاده — 2010-07-10T03:49:48+01:00

خیام اگر ز باده مستی خوش باش
با ماهرخی اگر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است
انگار که نیستی چو هستی خوش باش

این قافله عمر عجـب میگذرد
دریاب دمی کـه با طرب میگذرد
ساقی غم فردای حریفان چه خوری
پیش آر پیاله را که شب میگذرد

هر چند که رنگ و بوی زیباسـت مرا
چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا
معـلوم نـشد که در طربخانه خاک
نـقاش ازل بـهر چه آراسـت مرا

آن قصر که جمشید در او جام گرفـت
آهو بـچـه کرد و شیر آرام گرفـت
بـهرام کـه گور می‌گرفتی همه عمر
دیدی کـه چگونه گور بهرام گرفـت

می نوش که عمر جاودانی اینـسـت
خود حاصـلـت از دور جوانی اینسـت
هـنـگام گـل و باده و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی اینسـت

ابر آمد و باز بر سر سبزه گریسـت
بی باده ارغوان نـمیباید زیسـت
این سبزه که امروز تماشاگه ماست
تا سبزه خاک ما تماشاگه کیست